رشد اقتصادی جمهوری قره باغ(NKR)

قره‌ باغ از جمهوری‌ های ناحیه قفقاز که تقریباً بیشتر طول تاریخ خود را گرفتار جنگ و درگیری بوده است اکنون به رغم محاصره نظامی و اقتصادی از سوی جمهوری آذربایجان، شاهد رشد و شکوفایی نسبی در امور اقتصادی است. اما بخش قابل توجهی از این رشد ثمره حس وطن دوستی ارامنه ‌ای است که خارج از این جمهوری سکونت دارند تا شرایط خاص سرمایه گذاری در این ناحیه. 

 قره ‌باغ ناحیه ‌ای محصور در خاک آذربایجان است که اکثریت جمعیت آن را ارمنی‌ها تشکیل می‌دهند. این جمهوری که تحت حکومت اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی سابق صاحب خودمختاری از جمهوری آذربایجان شده بود پس از سقوط شوروی در سال 1991 اعلام استقلال کرد و نیروهای جمهوری آذربایجان را از قره‌باغ بیرون راند. این امر موجب آغاز جنگی 6 ساله بین ارمنی‌های قره‌باغ و ارتش جمهوری ‌آذربایجان شد که در مجموع جان 35 هزار نفر را گرفت.

 امروزه ناحیه قره‌ باغ صاحب خود مختاری شده و مدعی استقلال از جمهوری آذربایجان است.

 در حال حاضر هر چند دیگر در مرزهای قره باغ و جمهوری آذربایجان درگیری وجود ندارد، اما دو طرف هنوز به لحاظ حقوقی و فنی در وضعیت جنگ علیه یکدیگر به سر می‌ برند و به همین سبب آذربایجان محاصره اقتصادی و نظامی این ناحیه را تا امروز لغو نکرده است. در حقیقت تنها راه قره‌باغ به جهان خارج کریدوری است به عرض یک جاده که قره‌باغ را به ارمنستان متصل می‌کند. 

 این وضعیت که برای هیچ سرمایه‌دار خارجی و بی‌طرف جذاب به نظر نمی‌رسد، نه تنها سرمایه‌گذاران ارمنی را مایوس نکرده بلکه با تحریک حس همدردی و عِرق قومی و میهنی آن‌ها به سرمایه ‌گذاری‌ها در منطقه قره‌باغ کمک کرده است. 

از زمان جنگ جهانی اول و در پی فشارهای دولت عثمانی شمار قابل توجهی از ارمنی‌ها به نقاط مختلف جهان مهاجرت کرده و اکنون افراد ذی نفوذ و صاحبان سرمایه بسیاری را در کشورهایی نظیر فرانسه، ایالات متحده و استرالیا می‌توان یافت که تبار ارمنی دارند.

جک آبولاکیان، 74 ساله، اهل استرالیا که 7 سال پیش برای اولین بار در یک سفر تفریحی همراه همسرش به قره‌باغ آمده است امروز صاحب مجلل‌ترین هتل در خان‌کندی (استپاناکرت)، مرکز ناحیه قره‌باغ است. او در اولین سفرش به این ناحیه برای پیدا کردن محلی که در آن اقامت کند دچار مشکلات زیادی شده بود و به همین خاطر تصمیم گرفت هتلی در این شهر بنا کند.

 چند ماه بعد هتل ناییری در محل یک مهدکودک که در زمان جنگ تخریب شده بود، بنا شد؛ هتلی با 46 اتاق، دسترسی به اینترنت، تلویزیون ماهواره‌ای در اتاق‌ها، یک زمین تنیس، و روی هم رفته سطحی از امکانات و تجملات که در تاریخ خان‌کندی و منطقه قره‌باغ بی‌سابقه بود. 

آبولاکیان در این باره می‌گوید: «من سوگند خورده بودم تا به نوعی به سرزمین مادری‌ام کمک کنم و حالا وجدانم آسوده است چرا که فکر می‌کنم آنچه را که وظیفه‌ام بوده به خوبی انجام داده‌ام.» او که در مسیر مهاجرت خانواده‌اش، در سوریه به دنیا ‌آمده و بخش اعظم عمر خود را در استرالیا گذرانده می‌افزاید: «ما از این فعالیت اقتصادی کاملاً راضی هستیم و اگر در‌آمدمان را با سرمایه‌ای که صرف تاسیس این هتل کرده‌ایم، بسنجیم، می‌شود گفت که سود هم می‌بریم.» 

اما بسیاری از ارمنی‌هایی که برای سرمایه‌گذاری به قره‌باغ آمده‌اند همین میزان از سود‌آوری را نیز به عنوان هدف خود در نظر نگرفته‌اند. افرادی مانند واردکز آنیویان 41 ساله که از سان‌فرانسیسکوی ایالات متحده به قره‌باغ آمده تا یک کارخانه محصولات لبنی در این ناحیه تاسیس کند، یک ارمنی‌تبار ساکن روسیه که کارخانه چوب‌بری ساخته و آرموند طهمازیان ایرانی که فروشگاه‌های زنجیره‌ای لوازم کادویی را در قره‌باغ برپا کرده، تنها نمونه‌هایی از سرمایه‌گذارانی هستند که با پذیرش ریسک بالای سرمایه‌گذاری به این ناحیه آمده‌اند. 

بر اساس برآوردهای رسمی گفته می شود که حضور این سرمایه‌گذاران در قره‌باغ طی پنج سال گذشته باعث افزایش رشد اقتصادی سالانه منطقه قره‌باغ تا میزان 15 درصد شده است.

اما با این حال به خاطر محاصره جمهوری آذربایجان و همچنین شرایط حقوقی این ناحیه بعید است که قره‌باغ بتواند در آینده نزدیک به یکی از قطب‌های سرمایه‌گذاری در منطقه قفقاز تبدیل شود. به همین خاطر این ناحیه هنوز برای ثبات شرایط اقتصادی به 60 میلیون دلار کمک‌های سالانه ارمنستان متکی است. 

علاوه بر این، تهدید‌های جمهوری آذربایجان یکی دیگر از عوامل بازدارنده برخی از سرمایه‌گذارها در این منطقه است. حضر ابراهیم، معاون مطبوعاتی وزارت امورخارجه آذربایجان در این باره می‌گوید: «هر گونه فعالیتی توسط هر شرکت و سازمانی در ناحیه قره‌باغ فاقد پشتوانه قانونی است. فعالیت چنین شرکت‌ها و سازمان‌هایی هم خلاف مقررات بین‌المللی و هم خلاف قوانین داخلی جمهوری آذربایجان است.» 

اما برای شمار قابل توجهی از ارامنه که منطقه قره‌باغ را از زمان آتش‌بس 1994 به یکی از محل‌های زیارتی خود تبدیل کرده‌اند، این تهدیدها اثر بخش نیست. برای مثال، سال گذشته در یک برنامه خیریه در ایالات متحده، سازمانی متشکل از ارامنه موفق شدند مبلغ 7/13 میلیون دلار برای کمک به توسعه زیرساخت‌ها در قره‌باغ از ارمنی‌های ساکن ایالات متحده جمع‌آوری کنند. 

طهمازیان، صاحب ایرانی فروشگاه‌های زنجیره‌ای نرنی که از هشت سال پیش فعالیت خود را در قره‌باغ آغاز کرده، مدعی است که هیچ تهدیدی نمی‌تواند او را مجبور به ترک قره‌باغ بکند. او می‌گوید: «به امید خدا همین جا خواهیم ماند.»

/ 56 نظر / 7 بازدید
نمایش نظرات قبلی
ايراني

آرتساخ یعنی قره باغ به استناد آمارها و اسناد تاریخی - از جمله آمارهای خود دولت اران یعنی جمهوری آذربایجان و نیز به استناد خودمختاری اعطا شده به ملوک خمسه ارمنی آرتساخ در زمان صفویه و نادرشاه (نگاه کنید به کتاب " تاریخ قراباغ" وزارت خارجه ایران) و به استناد وجود کلیساهای مربوط به قرون چهارم تا سیزدهم میلادی و بعد از آن از جمله دادیوانک و آماراس و گاندزاسار - همواره اکثریت مردمش ارمنی بوده است و همین اکثریت مردم منطقه در سال 1991 هم زمان با اران یعنی جمهوری آذربایجان از شوروی اعلام استقلال نمودند حق تعیین سرنوشت ملی یک حق بین المللی مورد تایید است که همین اواخر دادگاه لاهه آن را در مورد کوزوو به رسمیت شناخت پان ترکیست های اران با سرکوب اقلیت های قومی خود مثلا سرکوب ایرانی تبارهای تالشی آن کشور مانند مرگ نوروز علی محمد اف فعال این قوم در زندان باکو و نیز قتل عام ارامنه در 1988 در سومگاییت و در گنجه و در 1990 در باکو - نشان دادند که مردم ارمنی آرتساخ یعنی قره باغ حق داشتند برای حفظ امنیت خود و خانواده شان از اران یعنی کشوری که در 1918 نام آذربایجان را از استان ایرانی گرو گرفت - استقلال یابند

ایرانی

آغاز به کار یک سایت و یک وبلاگ فارسی درباره آرتساخ - قره باغ www.garabagh.org www.gharabagh.wordpress.com

ایران

آغاز به كار سايت جديد درباره قره باغ garabagh.wordpress.com

برو بابا اين آذري ها هم داغ كردن. گوزوها

آلن

مرگ بر گرگ های خاکستری مرگ بر بوزقورت های بی وطن مرگ بر نوادگان چنگیز مغول مرگ بر ترک .... آخه هرچی صفت بده روی شما ترک های بی همه چیز گذاشتن. چیز دیگه ای نمیتونستم بگم ...

رشتی

این مشکلات تنها با ایجاد یک شاهنشاهی دوباره در فلات ایران و فققاز حل میشه شاهنشاهی در حد اتحادیه اروپا و تمام قد و قدرتمند و گرنه باید شاهد تجزیه جنگ و خونریزی بین کوتوله ها باشیم که البته یک سر هم کشور گیلان(اولین جمهوری آسیا) میشه که با ترکها مشکل داره ظاهرا همه با زیاده خواهی اینها مشکل دارند و این از ضعف حکومت مرکزی و کوچکتر شدن اون ظرف 300 سال گذشته هست

احسان میانا

خوبش اینه هر چی بوده رو بزاریم کنار..من ترکم به ترک بودنم افتخار میکنم و به انسان بودنم هم افتخار میکنم..شما ارمنی هستید درست من ترکم یکی کرده یکی فارسه درست...ولی همه ما انسانیم...به خدا ما از نسل آدمیم فقط دین و زبان هست که مارو جدا کرده...امیدوارم یه روزی بیاد که همه ما بتونیم کنار هم بدون نفرت زندگی کنیم...یاشاسین آذربایجان یاشاسین انسانیت

احسان میانا

ما ترک ها آدم کشتیم..شما کردها چطور؟؟تا همین دیروز سر سربازهارو میبردین...شما ارمنی ها چطور؟؟مگه شما نسل کشی خوجالی رو یادتون رفته....شاید پدر من و شما که 100 سال پیش زندگی میکرده یک قاتل بوده آیا ماهم باید قاتل باشیم اونم تو قرن 21....به خدا این راهش نیست...

احسان میانا

اگه داشناک ها تندرو هستند باید نابود بشن..اگه پانترک تندرو هستش یا پ ک ک و پژاک تندرو هست باید نابود بشن.....ما همه انسانیم شما ارمنی باش من ترک اون یکی کرد..چه اتفاقی میفته؟؟؟هیچی...اگه همه ما حق و حقوق قانونی خودمون رو داشته باشیم.

مهدی

شما ارمنی ها خیلی ادم های احمقی هستید به خاطر این اینقدر عقب مانده اید تنها راه توسعه و پیشرفت قره باغ برگشتن به اغوش اذربایجان است ایا زندگی که مردم الان در قره باغ دارند میشه بهش زندگی گفت؟